Sevdiğini Bağlama

Sevdiğini bağlama, çoğu zaman bir statü aramasından önce bir iç cümlenin adıdır. Kişi, karşısındakine eş demez, koca demez, bazen sevgili bile diyemez. Der ki, sevdiğim. Bu “sevdiğim”, ilişkinin iki tarafça konmuş adı olmayabilir. Bir bakışın, yarım kalmış bir konuşmanın, hiç cevaplanmamış bir mesajın üstüne kurulmuş olabilir. Kuruluş tek taraflıdır. Tek taraflılık, duygunun sahte olduğunu göstermez. Gösterdiği şey, duygunun sahibinin seven olduğudur. Sevilen, bu ada ortak olmak zorunda değildir.

Geniş kapı buradan açılır. Kapı, sevilen kişinin kadın ya da erkek olmasından önce, sevenin içinden kurulmuş bir ad olup olmadığını sorar. Soru sorulmadan açılan cinsiyet başlığı, insanı yanlış hikâyeye oturtur. Yanlış hikâyede sevilen yine hedef olur, çünkü kalıp onu öyle bekliyordur. Bu sayfa hedef kurmaz. Medyum Meryem Hoca ile konuşma da sevileni bir sonuca bağlamak için değildir. Konuşma, geniş kapının neyi içeri aldığı ve neyi eşikte bıraktığını ayırır. Eşikte bırakılanlar arasında sonuç garantisi, irade silme ve korkutma vardır. İçeri alınan, sevenin kendi dileğidir. Dilek, sevilenin kişisel kararının yerine geçmez.

İç cümlenin kurduğu ad

Ad, dışarıdan verilmiş bir unvan değildir. Seven, kendi göğsündeki cümleyi bir başlığa çevirir. Çeviri, arama kutusunda kısalır. Kısalan başlık, sevilenin adını, son tepkisini ve bu duygudan haberdar olup olmadığını siler. Silinen ayrıntı, kavramın en nazik yeridir. Çünkü yıllardır görüşülen biri ile hiç konuşulmamış biri aynı “sevdiğim” ile anılabilir. Anılmaları, iki hayatın aynı hakka sahip olduğunu göstermez. Hak, sevenin duygusunun şiddetinden doğmaz. Doğan şey olsa olsa bir anlatma ihtiyacıdır. İhtiyaç, sevilenin gününü yazma yetkisi değildir.

Statü aramayan söyleyiş

Eş söyleyişi nikâh arar. Koca söyleyişi bir cinsiyet ve bir ev arar. Sevdiğini bağlama bu iki kapıyı şart koşmaz. Koşmaması, kapıyı daha gevşek bir sonuca çevirmez. Gevşeklik sanısı, geniş kelimelerin verdiği rahatlıktır. Rahatlık yanıltır. Statü olmayınca, sevilenin sizin hayatınızdaki yeri daha da belirsizdir. Belirsizlik, “o da bir yerde ister” diye kapatılamaz. Kapatma, bilginin olmadığı yere bilgi koymaktır. Konan bilgi, sevenin umududur. Umut, sevilenin ağzından çıkmış bir evet değildir. Evet yoksa ad, evetin taslağı olamaz.

Şiddeti hak sanmak

İnsan, çok sevdiğinde sevginin bir karşılık doğurduğunu sanabilir. Sanı eski anlatılarda da geçer. Geçmesi, sanıyı kural yapmaz. Şiddetli duygu, karşı tarafın rızasını üretmez. Üretseydi, en çok isteyen kişi en çok hak kazanırdı. Böyle bir terazi yoktur. Terazi kurulsaydı, sevilenin kendi isteği ikinci sıraya düşerdi. İkinci sıra, bu sayfada yoktur. Birinci ve tek sıra, sevilenin kendi sözüdür. Söz henüz kurulmamışsa boşluk boşluk olarak kalır. Boşluğu sevenin gözyaşı doldurmaz. Doldurmayan yerde sevdiğini bağlama, bir ölçüm aleti olmaktan çıkar. Çıkan ad, yalnızca sevenin iç cümlesini taşır.

Sevilen kişinin birbirine benzemez halleri

Sevilen, tek tip bir muhatap değildir. Biri yeni tanışılmıştır ve adını bile tam bilmiyorsunuzdur. Biri ara sıra yazar, buluşmayı kaydırır, ilişki adını koymaz. Biri eskiden sevgiliydi, şimdi sessizdir. Biri hiç bu duygudan söz açmamıştır. Dördü aynı başlıkta eritilirse, hafif olan ağır, ağır olan da hak edilmiş bir yakınlık gibi görünür. Görünüş haksızdır. Haksızlık, sevgiyi küçümsemekten çıkmaz. Haksızlık, sevileni bir kategoriye gömmekten çıkar. Gömülen kategori cevap vermez. Cevap verecek olan, kendi işi ve kendi sınırı olan biridir.

Adı konmamış tanışıklık

Bir düğünde konuşulmuş olmak, bir iş yerinde selamlaşmak, bir mesajlaşmanın yarım kalması. Bunlar tanışıklıktır. Tanışıklık, sevdiğini bağlama adının içine girince bir ilişki sözleşmesi gibi şişebilir. Şişme, sevenin içinden olur. Sevilen, aynı şişmeyi yaşamıyordur. Yaşamadığı halde onun adına “aramızda bir şey vardı” demek, ortak bir hikâyeyi tek taraftan yazmaktır. Yazılan hikâye dinlenebilir. Dinlenmesi, hikâyenin iki imzalı olduğu anlamına gelmez. İmza yoksa bu sayfa imzayı icat etmez. İcat edilmeyen yerde dilek, tanışıklığın üstüne bir hak bina edemez.

Bitmiş veya hiç başlamamış bağ

Bitmiş bir ilişki ile hiç başlamamış bir hayranlık aynı özlemi taşıyabilir. Taşımaları, aynı kapıyı kullanacakları anlamına gelmez. Bitmiş bağda iki taraf da bir dönem evet demiştir. O evet, bugünkü hayırı silmez. Hiç başlamamış bağda evet hiç kurulmamıştır. Kurulmamış eveti “aslında vardı” diye geriye yazmak, sevilenin geçmişini de sevenin kalemiyle doldurur. Doldurma, sevdiğini bağlama diye adlandırılınca da doldurma kalır. Kalan şey, geniş kapının en sık zorlandığı yerdir. Zorlama bu metinde meşru sayılmaz. Sayılmaması, eski günlerin anlatılamayacağı anlamına gelmez. Anlatı, bugünkü sözün üstüne basarak ilerlemez.

Tek taraflı sevginin dürüst hali

Dürüst hal kısadır. Ben seviyorum. O, benim sevdiğimi biliyor veya bilmiyor. Biliyorsa ne dedi. Bilmiyorsa, onun adına cevap yazmıyorum. Bu dört cümle geniş kapıyı yerde tutar. Yerde tutulan kapı, havada bir karşılık vaadi gibi sallanmaz. Sallanma, anlatılarda sık görülür. Görülen şey, sevenin tahammülüdür. Tahammül anlaşılır. Anlaşılır tahammül, sevileni bir borçlu yapmaz. Borçlu yapılan kişi, sevenin acısının bedelini ödeyen biri gibi okunur. Okuma bu sayfada durdurulur. Acı gerçek olabilir. Gerçek acı, başkasının özgürlüğünden tahsil edilmez.

Bilmeyen kişi

Sevilen bu duygudan habersizse, onun günü normal akıyordur. İş, aile, kendi tercihleri. Sizin iç cümleniz o akışın içine gizlice bir görev koyamaz. Görev konursa, sevdiğini bağlama bir sürpriz müdahale gibi okunur. Okuma romantize edilebilir. Romantize edilen müdahale, habersiz kişiyi bir sahnenin oyuncusu yapar. Oyuncu, rolünü seçmemiştir. Seçilmemiş rol, rıza değildir. Rıza olmadığı yerde kesin cümle de kurulmaz. Kurulmayan cümle şudur: farkında olmasa da bana dönecek. Bu cümle geniş kapının eşiğinde kalır. Eşikte kalması, sevginin inkârı değildir. Sevginin, bilginin olmadığı yere zorla girmemesidir.

Bilen ve hayır diyen kişi

Haberi olup hayır diyen kişi, kapıyı kendi eliyle kapatmıştır. Kapanış nazik veya sert olabilir. Sertlik, kapanışı daha az gerçek yapmaz. “İstemiyorum”, “yazmayın”, “aramızda bir şey yok”. Sevdiğini bağlama bu cümlelerin üstünü sevginin sıcaklığıyla örtemez. Örterse sıcaklık, bir baskının kılıfıdır. Kılıf burada kullanılmaz. Kullanılmayan yerde ısrar, masum bir bağlılık diye yeniden adlandırılamaz. Adlandırma denemesi, reddi yok saymaktır. Yok sayılan ret, geniş kapının dışındadır. Dışarıda kalan bir de takip ve tehdittir. İkisi de özlem cümlesinin altına gizlenmez. Gizlenmeyen ret, konuşmanın da bittiği yer olabilir. Bitiş meşrudur.

Cinsiyet kapılarına yaslanmayan genişlik

Geniş kapı, cinsiyet başlıklarının ters yüzü değildir. Ters yüz olsaydı, sevdiğini bağlama bir kadını veya bir erkeği hedef alan sayfanın daha üst katı olurdu. Üst kat yoktur. Genişlik, hedefi belirsizleştirmek için de değildir. Belirsiz hedef, herkese aynı cümleyi kurar. Kuran cümle kimseye ait olmaz. Ait olması için sevilenin kim olduğu, ilişkinin adının konup konmadığı ve son sözün ne olduğu söylenmelidir. Söylenmeden açılan genişlik, bir sis gibi her sahneyi örter. Örtü rahatlatır. Rahatlama, doğru kapıyı bulmuş olmak değildir.

Eş statüsüne taşmamak

Eşi bağlama büyüsü, nikâhın içindeki diğer kişiyi ve törensel ağırlığı taşır. Sevdiğini bağlama bu ağırlığı ödünç alamaz. Alırsa, eş olmayan kişiye bir statü giydirilir. Giydirilen statü, onun haberi olmayan bir roldür. Rol, sevenin içinden haklı görünebilir. Görünüş, dışarıda bir cüzdan üretmez. Üretmeyen yerde iki sayfa yan yana durur, biri diğerinin ileri hali olmaz. İleri hal sanısı, “sevdiğim zaten benim eşim sayılır” cümlesinde gizlidir. Cümle, rızayı geriye dönük icat eder. İcat bu geniş kapıda durmaz.

Koca kalıbına sığınmamak

Kocayı eve bağlama, eve dönüş dileğini bir erkek hitabına kilitler. Kilit, sevdiğini bağlama kapısından içeri taşınırsa, sevilen hemen “koca gibi uslanması gereken” bir tipe döner. Tip, nikâhı olmayan yerde daha da haksızdır. Haksızlık, erkeği hem sevilen hem de evin direği gibi okumaktır. Okuma, onun işini ve kendi hayırını siler. Silinen insan, geniş kapının misafiri değil, kalıbın esiridir. Esirlik bu sayfada kurulmaz. Kurulmaması için hitaplar ayrı kalır. Ayrı kalan hitap, sevenin özlemini küçültmez. Yalnızca yanlış odaya oturmasını önler.

Çatı adın bu kapıyı yutmaması

Bağlama büyüsü, bağ imgesi ile büyü sözcüğünün birleştiği geniş çatıdır. Sevdiğini bağlama, o çatının altında nikâh aramayan özlemin adıdır. Çatı, bu özlemi kendiliğinden daha törensel veya daha kesin yapmaz. Yapmazsa sayfalar birbirinin kopyası olmaktan çıkar. Bağlama işlemi ise aynı alanın sade etiketidir ve bir gişe işi değildir. Sade etiket, sevileni bir dosya numarasına çevirmez. Çevirseydi geniş kapı, bir büro işleminin romantik adı olurdu. Romantik ad bu sitede bir vezne fişi değildir. Fiş yoktur. Olmayan fişin yerine, sevenin cümlesi ile sevilenin sözü yan yana durur. Yan yana durmak, birleşmek değildir.

Tören dilinin sevgiyi şişirmesi

Büyü kelimesi sevgiyi şişirebilir. Şişen sevgi, daha derin görünür. Derinlik görüntüsü, karşılığın da derin olduğu sanısını besler. Sanı, kelimenin ağırlığından gelir. Ağırlık, sevilenin cevabını değiştirmez. Değiştirmediği halde tören dili, “bu kadar istenen şey karşılıksız kalmaz” diye kapanır. Kapanış, sonuç garantisinin duygusal halidir. Hal bu sayfada kurulmaz. Kurulmayan yerde sevgi derin olabilir, karşılık yine de gelmeyebilir. Gelmemek bir ceza değildir. Ceza dili, korkutmanın sevgiye bürünmüş halidir. Bürünen hal kullanılmaz. Kullanılmayan yerde seven, derinliğini bir alacak hesabına çeviremez.

Sade etiketin de hak üretmemesi

İşlem demek, sevilenin daha “gerçek” bir biçimde yaklaşacağı anlamına gelmez. Gerçeklik, kelimenin idari tınısından çıkmaz. Çıksaydı, sade ad bir teknik üstünlük olurdu. Üstünlük yoktur. Sade adın işe yaradığı yer, tören gürültüsünü kısmasıdır. Kısılmış gürültüde şu duyulur. Sevgi tek taraflı mı. Son söz hayır mı. İlişkinin adı konmuş mu. Bu üç soru, geniş kapıyı bir işleme çevirmeden yerinde tutar. Yerde tutulan kapı, sevileni bir sıra numarasına koymaz. Koymayan yerde kişisel karar görünür kalır. Görünür karar, sevenin umuduyla çelişebilir. Çelişki, kavramın çökmesi değildir. İki ayrı iç dünyanın aynı anda var olmasıdır.

Uzak hattın geniş kapıya sığması

Sevilen kişinin adı bir kayıt bürosuna yazılmaz. Medyum Meryem Hoca bir ofiste, bir şubede veya bir bekleme sırasında kabul yapmaz. Görüşme uzaktadır. Numara +90 554 959 54 60 olarak açıktır. Telefon ve WhatsApp bu numaranın iki yüzüdür. Saatler her gün 10:00-23:45 arasındadır. Saat, Türkiye saatine göredir. Aralık, sevilenin döneceği fırsat penceresi diye sunulmaz. Sunulsaydı, geniş kapı bir kampanya süresine sıkışırdı. Sıkışma, düşünme payını kapatır. Kapanan pay korkutmanın ta kendisidir. Kendisi burada kullanılmaz. 23:45’ten sonra yeni bir görüşme açılmaz. 10:00’dan önce bırakılan yazı, günün içinde ele alınır.

İstenmeyen malzeme

Hatta ses gelir. Sevilenin fotoğrafı, eşyası veya haberi olmadan kullanılacak bir iz şart değildir. Şartmış gibi istenen şey, geniş kapıyı bir dosyaya çevirir. Dosya, olmayan ofisin kâğıt halidir. Kâğıt hal bu düzenin parçası değildir. Parçası olmayan bir geçiş, başka numara veya başka uygulama, +90 554 959 54 60 hattı kendiniz yoklanmadan kabul edilmek zorunda değildir. Yoklamak, sevdiğiniz kişiye güvensizlik değildir. Kiminle konuştuğunuzu bilmektir. Bilmek, sevilenin gönlünü ölçmekle karışmaz. Ölçüm bu hatta yapılmaz. Yapılan, sizin cümlenizin sınırıdır.

Bedelin sevgiye eklenmemesi

Ücret, sevginin derinliğine göre artan bir cetvel değildir. Cetvel olsaydı, çok seven daha çok ödemekle daha çok karşılık satın alırdı. Satın alma yoktur. Konu, adı konmamış bir tanışıklık mı yoksa bitmiş bir bağ mı, ona göre konuşma uzar veya kısalır. Uzayan konuşmada bedel de değişebilir. Değişmesi, rakamın sonsuza kadar belirsiz kalacağı anlamına gelmez. Kabaca çerçeve, özlem hikâyesi ilerlemeden söylenebilir. Söylenmeden devam etmek zorunda değilsiniz. Net cevap yoksa ara verirsiniz. Ara vermek, sevdiğiniz kişiye ihanet diye okunamaz. Okunsaydı, geniş kapı bir daha çıkılamayan odaya dönerdi. Oda yoktur.

• Şiddetli sevgi, sevilenin rızasını kendiliğinden üretmez.
• Habersiz kişi, bir sahnenin oyuncusu yapılamaz.
• Söylenmiş hayır, sıcak bir adla örtülmez.
• Eş ve koca hitapları bu geniş kapının ileri hali değildir.
• Görüşme ofissizdir, 10:00-23:45 arasında ve +90 554 959 54 60 hattındadır.

Geniş kapının eşiğinde kalan

Kapı geniş kaldıkça eşiği de net tutmak gerekir. Netlik, sevgiyi daraltmak için değildir. Netlik, sevilenin kaybolmaması içindir. Kaybolan kişi, sevenin cümlesinin içinde erir. Eriyen kişiden bir karşılık beklenir. Beklenti, erimenin sonucudur. Sonuç bu sayfada vaat edilmez. Vaat edilmeyen yerde siz kendi iç cümlenizi sakin kurabilirsiniz. Kurduğunuz cümle, sevileni size mecbur etme cümlesi ise bu eşiğe oturmaz. Oturmayan cümle, ne kadar içten olursa olsun, geniş kapının misafiri değildir. Misafir olan, kararı karşı tarafta bırakan dilektir.

Sevenin taşıdığı yük

Yük sizindir. Onu anlatabilirsiniz. Anlatırken sevilenin son sözünü eksiltmemek, yükü dürüst taşımaktır. Eksiltme, “aslında hayır demiyor” diye başlayan cümlede gizlidir. Gizli cümle, umudu bilgi gibi gösterir. Bilgi değildir. Bilgi, onun söylediği veya söylemediği şeydir. Söylemediği yere siz bir evet koyarsanız, yük hafiflemiş gibi olur. Hafiflik sahte olabilir. Sahte hafifliğin bedeli, sevilenin kişisel kararının incelmesidir. İncelme, sevdiğini bağlama adının vaadi değildir. Vaadi olmayan ad, yine de seven için bir kapı adı olabilir. Kapı adı, bir insanın üstüne kilit vurmaz.

Konuşmanın kapıyı zorlamaması

Okuma bittiğinde elde bir yöntem, bir gece sırası veya bir karşılık tarihi kalmamalıdır. Kalan, medyum hoca ile yapılacak konuşmanın da aynı eşiği zorlamamasıdır. Zorlayan konuşma, sevileni hedefe çevirir. Zorlamayan konuşma, özlemi dinler ve sözü onda bırakır. Bırakılan söz size dönmeyebilir, hiç kurulmayabilir veya sizin dileğinizle aynı yönde olabilir. Üçü de açıktır. Açık ihtimalleri teke indiren metin, geniş kapıyı dar bir zorunluluğa çevirir. Çevirme bu sayfada yapılmaz. Yapılmayan yerde 10:00-23:45 saatleri ve +90 554 959 54 60 hattı, sevilenin iradesini satın alan bir pencere değildir. Pencere, yalnızca konuşmanın gün içindeki sınırıdır. Sınırın ötesinde kişisel karar durur. Duran karar, sevenin iç cümlesinden daha eski ve daha kendisinindir.